پاپریکا خشک دشتزاد
ویژگیهای اصلی

پاپریکای خشکِ دشتزاد یک ادویه است، نه یک میانوعدهیِ میوهای؛ اگر دنبالِ یک خوراکیِ شیرین میگردید، این محصول آن نیست. تکههای قرمز و نارنجیِ خشکشده، از فلفلِ شیرینِ ایرانی تهیه میشوند و کارشان رنگدادن و طعمدادن به غذاست، نه مصرفِ مستقیم.
پاپریکای خشک، ادویه است یا میوه؟
از نظرِ گیاهشناسی، فلفلی که پاپریکا از آن تهیه میشود (Capsicum annuum) یک میوهیِ گیاهی است، دقیقاً مثلِ گوجهفرنگی. ولی در آشپزخانه و بازارِ خشکبار، پاپریکا همیشه در ردیفِ ادویهجات طبقهبندی و مصرف میشود، نه میانِ میوههایِ خشکِ میانوعدهای. برایِ همین محتوایِ این صفحه هم آن را همان چیزی مینویسد که هست: یک ادویهیِ آشپزی.
تکههای خشک، نه پودر: چه فرقی برایِ آشپزی دارد؟
این محصول بهشکلِ تکههای خشکِ برشخورده عرضه میشود، نه پودرِ نرم. این یعنی میتوانید خودتان، درست پیش از مصرف، آن را در آسیابِ ادویه یا هاون خرد کنید تا رنگ و رایحهاش تازهتر بماند؛ پودرِ آماده معمولاً زودتر از تکههای خشک عطرش را از دست میدهد. اگر دستور غذا پودرِ نرم میخواهد، همین تکهها را چند ثانیه در آسیاب بریزید؛ اگر برایِ خورش یا سس استفاده میکنید، میتوانید همان تکهها را مستقیم به روغنِ داغ اضافه کنید.
پاپریکایِ شیرین و پاپریکایِ تند چه فرقی دارند؟
پاپریکا در بازارِ جهانی سه نوعِ اصلی دارد: شیرین، تند و دودی. شیرین از فلفلِ دلمهایِ قرمزِ خشک و بدونِ تندی تهیه میشود؛ تند از ارقامِ تندترِ همان خانواده میآید؛ دودی هم با دودِ چوب خشک میشود. تفاوتِ شیرین و تند فقط سلیقهای نیست. پاپریکایِ شیرین عملاً کپسایسین ندارد و در مقیاسِ اسکاویل صفر است؛ پاپریکایِ تند، بسته به رقم، چند صد واحد اسکاویل تندی دارد. پاپریکایِ خشکِ دشتزاد از نوعِ شیرین است؛ اگر دنبالِ تندی هستید، این محصول جوابِ آن نیاز را نمیدهد.
کاربرد در آشپزی: از خورش تا سسِ خانگی
پاپریکا در آشپزیِ ایرانی و بینالمللی کاربردِ گسترده دارد. رنگ و طعم به برنج، خورش و سوپ میدهد؛ در مرینادِ مرغ و جوجهکباب هم جا میافتد. در سسهای خانگی و سالاد هم بهکار میرود. آشپزیِ مجارستانی و اسپانیایی هم پاپریکا را بهعنوانِ ادویهی پایه میشناسند. یک نکته: چون رنگدانههای پاپریکا در روغنِ داغ بهتر آزاد میشوند، اگر آن را چند ثانیه در روغنِ داغ تفت دهید، رنگِ غذا پررنگتر میشود.
ارزشِ غذایی: ویتامینِ A و آنتیاکسیدانهایِ کاروتنوئیدی
عددهایِ زیر برایِ هر ۱۰۰ گرم پاپریکایِ خشک است؛ این محصول ادویه است و معمولاً چند گرم در هر وعده مصرف میشود. برایِ همین، این ارقام را بهعنوانِ مرجعِ ترکیباتِ داخلِ محصول بخوانید، نه دُزِ واقعیِ مصرفِ روزانه.
بر اساسِ دیتابیسِ تغذیهایِ USDA برایِ «Spices, paprika». پاپریکا از منابعِ شناختهشدهیِ ویتامینِ A و کاروتنوئیدهایِ آنتیاکسیدانی (بهویژه کپسانتین و بتاکاروتن) است که رنگِ قرمزِ آن را هم میسازند؛ رقمِ دقیقِ میلیگرمِ ویتامینِ A بهخاطرِ تنوعِ منابع در این متن نیامده.





