کشمش فخری دشت‌زاد

کشمش فخری دشت‌زاد از رقمِ بومیِ انگورِ «فخری» تهیه می‌شود؛ رقمی با دانه‌هایِ درشت که به‌جز کشمش، برایِ خوردنِ تازه و تهیه‌یِ آبغوره هم استفاده می‌شود. بعدِ خشک‌شدن، رنگش تیره و بافتش کمی چروکیده می‌شود و طعمی شیرین و غلیظ پیدا می‌کند؛ همین غلظتِ طعم است که آن را برایِ پخت و شیرینی‌پزی، نه صرفاً خوردنِ مستقیم، انتخابِ رایجی کرده.

کشمش فخری از کدام انگور به‌دست می‌آید؟

انگورِ فخری یکی از رقم‌هایِ بومیِ ایران است، با دانه‌هایِ درشت‌تر از بیشترِ انگورهایِ کشمشی. برخلافِ کشمشِ سبز که از انگورهایِ کشیده و روشن می‌آید، فخری بعدِ خشک‌شدن رنگی تیره پیدا می‌کند و دانه‌هایش معمولاً هسته دارند؛ اگر برایِ پختِ شیرینی یا دادن به کودکان استفاده می‌کنید، پیش از مصرف به این نکته توجه کنید. طبقِ منابعِ بازارِ خشکبار، این ویژگی مشترک بینِ بیشترِ عرضه‌هایِ کشمشِ فخری است، هرچند نسخه‌یِ بی‌هسته هم زیرِ همین نام در بازار پیدا می‌شود.

چرا برایِ نان و شیرینی گزینه‌یِ بهتری‌ست؟

کشمشِ فخری در فرِ داغ کمتر می‌سوزد و طعمش تلخ نمی‌شود؛ به‌خاطرِ غلظتِ بالایِ قندش، حتی مقدارِ کم هم شیرینیِ محسوسی به خمیر می‌دهد. برایِ همین در نانِ کشمشی، کیکِ خانگی، کلوچه و شیرینی‌هایِ عیدِ نوروز، این نوعِ کشمش را بیشتر از کشمشِ سبز می‌بینید؛ کشمشِ سبز برایِ پخت با روغنِ داغ (مثلِ پلو) مناسب‌تر است، فخری برایِ پختِ خشک در فر.

مناطقِ تولید؛ فقط قزوین نیست

کشمشِ فخری بیشتر با قزوین (به‌ویژه تاکستان) شناخته می‌شود. با این‌حال، طبقِ گزارش‌هایِ بازار، تولیدِ قابل‌توجهش در ملایرِ همدان، بناب و ملکانِ آذربایجانِ‌شرقی، کاشمرِ خراسان و دشمن‌زیاریِ فارس هم دیده می‌شود. یعنی فخری یک رقمِ انگور است که در چند اقلیمِ متفاوتِ ایران کشت می‌شود، نه محصولِ منحصر‌به‌یک‌شهر؛ همین پراکندگیِ جغرافیایی به تأمینِ پایدارترِ آن در طولِ سال کمک می‌کند.

چرا کشمشِ فخری زودتر از کشمشِ سبز سفت می‌شود؟

کشمشِ فخری به‌خاطرِ غلظتِ بالایِ قندش، اگر در محیطِ گرم بماند، سریع‌تر از کشمشِ سبز به هم می‌چسبد و سفت می‌شود. در ظرفِ دربسته و جایِ خنک نگه دارید؛ اگر برایِ پختِ عیدِ نوروز از چند ماه قبل خریداری‌اش کرده‌اید، فریزر بهترین گزینه برایِ حفظِ طعم و بافتِ اصلی است.

پرسش‌های پیش از خرید