بادام زمینی پوست‌گرفته خام دشت‌زاد

بادام زمینی پوست‌گرفته خام، بادام زمینیِ معمولی است که فقط پوستِ نازکِ قرمزش گرفته شده و هیچ حرارتی ندیده است. مغزها بعد از بخار دادنِ کوتاه، دست‌مالی و جدا کردنِ پوست، خشک و بسته‌بندی می‌شوند. رنگِ روشن و سطحِ صافِ آن‌ها نتیجه‌ی همین یک مرحله است، نه فرآوری‌ای بیشتر.

چرا این بادام زمینی سفید و صاف است؛ پوست‌گیری بدون برشتن

پوست‌گیری (بلانچینگ) با غوطه‌ور کردنِ کوتاهِ بادام زمینی در آبِ داغ یا هوایِ گرم انجام می‌شود. حرارت باعث می‌شود پیوندِ بینِ پوستِ نازک و مغز شل شود. بعد از این مرحله، پوست با غلتک یا دستِ کارگر جدا می‌شود و مغزِ سفید و یکدست باقی می‌ماند.

این فرآیند کاملاً با برشتن فرق دارد. برشتن با دمای بالا و مدت‌زمانِ طولانی‌تر، رنگ را به قهوه‌ای مایل می‌کند و طعمِ خامِ اولیه را از بین می‌برد. بادام زمینیِ پوست‌گرفته‌ی دشت‌زاد این مرحله را نمی‌بیند؛ فقط پوستش گرفته شده است.

خام یعنی برشته‌نشده؛ این بادام زمینی را با نسخه‌های برشته اشتباه نگیرید

در دسته‌ی بادام زمینیِ دشت‌زاد، محصولاتِ دیگر همه برشته هستند؛ این یکی تنها گزینه‌ی خام است. رنگش کِرِمی و طعمش ملایم و کمی شیرین است، بدونِ رایحه‌ی برشته‌شدن. اگر دنبالِ ترد بودن و عطرِ آجیلِ سرخ‌شده هستید، این محصول برایِ همان لحظه مناسب نیست؛ بادام زمینیِ برشته‌ی دشت‌زاد گزینه‌ی بهتری است.

این تفاوت مهم است چون بیشترِ شکایت‌های خریدارانِ بادام زمینی از مغایرتِ خام و برشته می‌آید. اینجا هیچ ابهامی نیست: این بسته خام است، نپخته و نبرشته، دقیقاً همان‌طور که روی برچسب نوشته شده.

کاربردهای واقعیِ بادام زمینیِ خام

بادام زمینیِ خام برایِ کسانی مناسب است که خودشان می‌خواهند فرآوری را کنترل کنند. رایج‌ترین کاربردش تهیه‌ی کره‌ی بادام زمینیِ خانگی است؛ می‌توانید خودتان آن را در فر برشته کنید و بعد آسیاب کنید تا طعمِ دقیقِ دلخواه به دست بیاید.

• برشتنِ خانگی با دمایِ دلخواه، برایِ طعمی که خودتان کنترل می‌کنید
• آبپز کردن به سبکِ جنوبِ آمریکا، برایِ میان‌وعده‌ای نرم و نمکی
• خرد کردن روی سالادِ تایلندی یا سسِ ساتای، بدونِ طعمِ اضافه‌ی برشته
• جوانه‌زدنِ خانگی، چون فقط بادام زمینیِ خام جوانه می‌زند

مشخصات

ارزش غذایی

نگهداری: چرا باید خنک و خشک بماند

بادام زمینیِ خام هنوز حرارتِ برشتن را ندیده، پس رطوبتِ داخلیِ آن بیشتر از نسخه‌ی برشته باقی مانده است. همین رطوبت، در محیطِ گرم و مرطوب، زمینه را برایِ رشدِ کپک فراهم می‌کند.

بهترین جا برایِ نگهداری، ظرفِ دربسته در یخچال یا فریزر است، نه کابینتِ آشپزخانه. اگر بویی ترش یا مانندِ رنگِ مدادشمعی حس کردید، نشانه‌ی ترشیدگیِ روغن است و باید دور ریخته شود.

پرسش‌های پیش از خرید