دمنوش لمونگرس (علف لیمو)

دمنوشِ لمونگرسِ دشت‌زاد از ساقه‌ها و برگ‌هایِ خردشده‌یِ این گیاهِ معروف به علفِ لیمو تهیه شده؛ عطرِ لیموییِ تازه‌اش، بدونِ ترشیِ واقعیِ لیمو، آن را از باقیِ دمنوش‌هایِ این دسته جدا می‌کند.

چرا لمونگرس بویِ لیمو می‌دهد، بدونِ آنکه لیمو باشد؟

لمونگرس (Cymbopogon citratus) ترکیبی به‌نامِ سیترال دارد که همان بویِ تازه و لیموییِ شناخته‌شده را می‌سازد، بدونِ آنکه از خانواده‌یِ مرکبات باشد. همین سیترال باعث می‌شود دمِ لمونگرس، برخلافِ گل‌هایِ معطرِ این دسته، بویی تیزتر و شبیهِ پوستِ لیمویِ تازه داشته باشد.

دم‌کرده رنگی زردِ کم‌رنگ مایل به سبز دارد و طعمی ملایم و کمی ترش به دهان می‌آورد؛ ساقه‌هایِ خردشده و خشکِ این محصول، دم‌آوریِ سریع و بدونِ نیاز به آماده‌سازیِ اضافه را ممکن می‌کنند.

لمونگرس فقط دمنوش نیست

در آشپزیِ آسیایِ جنوب‌شرقی، به‌ویژه غذاهایِ تایلندی و ویتنامی، ساقه‌یِ لمونگرس برایِ طعم‌دهی به سوپ و خورش استفاده می‌شود؛ نسخه‌یِ خشک و خردشده‌یِ آن هم همین نقش را در آبگوشت یا دمِ برنج می‌تواند ایفا کند. در ایران هم لمونگرس بیشتر به‌عنوانِ دمنوشِ بعد از غذا یا عصرگاهی شناخته شده.

دمنوشِ لمونگرس چه زمانی از روز مناسب‌تر است؟

چون کافئین ندارد، لمونگرس را می‌شود هر ساعتی از روز، حتی نزدیکِ زمانِ خواب نوشید. مصرفِ سنتیِ آن معمولاً بعد از غذا یا عصرگاهی است؛ عطرِ تازه‌اش برایِ پاک‌کردنِ دهان بعدِ یک غذایِ سنگین مناسب است.

نکته‌ای که کمتر درباره‌یِ مصرفِ زیادِ لمونگرس گفته می‌شود

لمونگرس در مقادیرِ معمولِ دمنوش، سمیتِ پایینی دارد و برایِ اکثرِ بزرگ‌سالان بی‌خطر است. با این‌حال، اطلاعاتِ کافی درباره‌یِ ایمنیِ آن در بارداری و شیردهی وجود ندارد. در این دوره‌ها بهتر است با احتیاط و پس از مشورت با پزشک مصرف شود. موارد نادری از حساسیت هم به این گیاه گزارش شده؛ اگر بعد از مصرف واکنشِ غیرِ‌عادی دیدید، مصرف را قطع کنید.

مشخصات

ساقه‌هایِ خردشده‌یِ لمونگرس چطور عطرشان را حفظ می‌کنند؟

سیترالِ فرار همان چیزی است که هم عطرِ لمونگرس را می‌سازد و هم زودتر از سایرِ ترکیباتش با هوا تجزیه می‌شود؛ برایِ همین ساقه‌هایِ خردشده در ظرفِ بازمانده، عطرشان را سریع‌تر از دست می‌دهند.

پرسش‌های پیش از خرید