کنجد خارجی بدون پوست دشتزاد
ویژگیهای اصلی

کنجدِ بدونپوستِ دشتزاد، دانههایی سفید و صافاند که پوستِ نازکِ بیرونیشان جدا شده؛ همان پوستی که در نسخهیِ ایرانیِ باپوست دستنخورده میماند. این یک جداسازیِ ساده، هم طعم و بافت را عوض میکند هم ترکیبِ موادِ معدنی را -و دقیقاً همینجاست که این محصول با کنجدِ ایرانیِ باپوستِ دشتزاد فرقِ ملموسی پیدا میکند، نه فقط در نام.
کنجدِ بدونپوست چه فرقی با کنجدِ معمولیِ باپوست دارد؟
پوستِ کنجد نازک است اما خالی نیست. طبقِ دادههایِ USDA، کنجدِ کاملِ باپوست در هر صد گرم حدودِ ۹۷۵ میلیگرم کلسیم دارد، و بخشِ عمدهیِ همین کلسیم در همان پوستِ بیرونی نشسته؛ وقتی پوست جدا میشود، بخشِ زیادی از این کلسیم هم با آن میرود. در برابر، دانهیِ باقیمانده سبکتر، سفیدتر و طعمش بهمراتب ملایمتر و ظریفتر میشود -بدونِ آن تهمزهیِ کمی تلخ که پوست به آن اضافه میکند.
چرا طحینه و حلوایِ روشن از کنجدِ پوستکنده گرفته میشود؟
در آشپزیِ صنعتی، رنگِ روشنِ طحینه و حلواارده مستقیماً از رنگِ خودِ کنجد میآید؛ کنجدِ باپوست رنگی مایلبهقهوهای به خمیر میدهد که برایِ دستورهایِ ظریفی مثلِ هوموس یا کِرمِ کنجدِ روشن مناسب نیست. کنجدِ بدونپوستِ دشتزاد همین رنگِ سفید و طعمِ ملایم را میدهد که این دسته از دستورها به آن نیاز دارند؛ از رویِ نان و سالاد گرفته تا خمیرِ طحینه، هوموس و تزئینِ دسر.
کلسیمِ کمتر در برابرِ جذبِ بهتر؛ کدام برایِ بدن مهمتر است؟
کنجد -چه باپوست چه بدونپوست- حاویِ اگزالات و فیتات است، دو ترکیبِ طبیعی که جذبِ کلسیم را در روده تا حدی محدود میکنند. پژوهشها نشان میدهند کلسیمِ کنجدِ باپوست کمتر از حدِ کاملش جذب میشود، درحالیکه کلسیمِ کمترِ کنجدِ بدونپوست نسبتِ جذبِ کمی بهتری دارد. نتیجهیِ عملی این است: کنجدِ بدونپوست را نباید منبعِ اصلیِ کلسیم حساب کرد، اما هرچه دارد راحتتر جذبِ بدن میشود؛ برایِ کسی که دنبالِ طعمِ ملایم و بافتِ نرم است، نه دنبالِ کلسیم، این افت مسئلهای ایجاد نمیکند.
سزامین و سزامول -دو آنتیاکسیدانِ اصلیِ کنجد- عمدتاً در بخشِ روغنیِ خودِ دانهاند، نه در پوست؛ پس کنجدِ بدونپوست همچنان از این ترکیباتِ محافظ بیبهره نیست، فقط کلسیم و فیبرِ پوست را از دست داده است.
کجا از کنجدِ بدونپوست استفاده کنیم؟
روی نان، سالاد، عدسی و انواعِ تزئینِ غذا؛ در تهیهیِ طحینه، هوموس و کِرمِ کنجد؛ در دسرهایی که رنگِ روشن اهمیت دارد. برایِ برشتهکردنِ سریع، در ماهیتابهیِ خشک و بدونِ روغن، رویِ حرارتِ ملایم تفت دهید تا رنگِ طلایی و عطرِ بوداده بگیرد؛ فقط مراقب باشید، چون دانه سبک است، در چند ثانیه میسوزد.
ارزشِ غذاییِ کنجدِ بدونپوست، بعدِ افتِ کلسیم
پروتئین و چربیِ کنجد با حذفِ پوست تغییرِ چندانی نمیکند؛ آنچه محسوس افت میکند کلسیم است -طبقِ چند منبعِ معتبرِ تغذیهای، حدودِ شصت درصد نسبتبه کنجدِ کاملِ باپوست کمتر. فیبر هم به همین نسبت افت میکند، چون بخشِ زیادی از فیبرِ کنجد در همان پوستِ جداشده بود.
کنجد یکی از نُه آلرژنِ رسمیِ غذایی است. اگر سابقهیِ حساسیت به کنجد دارید، از مصرفِ این محصول پرهیز کنید و به احتمالِ آلودگیِ متقاطع در خطِ تولید توجه داشته باشید.
چرا کنجدِ بدونپوست زودتر از کنجدِ باپوست بو میگیرد؟
پوستِ محافظی که روغنِ داخلِ دانه را از هوا دور نگه میداشت، در این نسخه جدا شده؛ برایِ همین سطحِ روغنیِ دانه مستقیم در تماس با اکسیژن قرار میگیرد و کمی زودتر از نسخهیِ باپوست ترشیده یا تندمزه میشود. توصیه میشود این کنجد را در ظرفِ دربسته و ترجیحاً یخچال نگه دارید، بهخصوص اگر آبوهوایِ محلِ زندگیتان گرم است.





