ذرت خام دشت‌زاد

ذرتِ خامِ دشت‌زاد، دانه‌یِ کاملِ ذرت است که بعد از برداشت کاملاً خشک شده، بدونِ پخت، بو‌دادن یا آسیاب‌کردن. این همان دانه‌ای نیست که رویِ بلال کبابی می‌خورید؛ دانه‌ای است که خشکی و سفتی‌اش دقیقاً برایِ همان چیزی طراحی شده که ذرتِ تازه اصلاً نمی‌تواند انجام دهد: پف‌کردن.

چرا این ذرتِ خام همان ذرتِ تازه‌یِ کبابی که رویِ بساط می‌بینید نیست؟

ذرتِ تازه که رویِ بلال کبابی یا آب‌پز می‌شود، دانه‌ای پر از رطوبت و قندِ طبیعی است؛ به همین دلیل نرم و آبدار می‌ماند اما هرگز پف نمی‌کند. ذرتِ خام برعکس، پیش از برداشت روی بوته کاملاً خشک شده و رطوبتِ داخلی‌اش به‌شدت افت کرده؛ همین دانه‌یِ خشک و متراکم است که زیرِ حرارت، بخارِ داخلی‌اش فشار می‌آورد و دانه را از درون می‌ترکاند. اگر به‌دنبالِ ذرتِ آبدار برای خوردنِ مستقیم هستید، این محصول گزینه‌یِ درستی نیست؛ اگر به‌دنبالِ پاپ‌کورنِ خانگی یا آردِ ذرت هستید، دقیقاً همین خشکی است که لازم دارید.

غیر از پاپ‌کورنِ خانگی، ذرتِ خام چه کاربردِ دیگری دارد؟

دانه‌ها را می‌توان در آسیابِ خانگی یا آسیابِ آردِ غلات پودر کرد و در نانِ ذرت، پولنتا یا انواعِ خمیرِ محلی استفاده کرد. برایِ پاپ‌کورن، دانه‌ها را در قابلمه‌ای دردار با کمی روغن روی حرارتِ متوسط بریزید تا یکی‌یکی پف کنند؛ چون خودِ دانه هیچ نمک یا روغنی ندارد، طعمِ نهایی کاملاً دستِ شماست -از نمک و کره‌یِ ساده تا پنیر یا سسِ تند.

ارزشِ غذاییِ ذرتِ خشک در هر ۱۰۰ گرم، دقیقاً چقدر از ذرتِ تازه غلیظ‌تر است؟

چون آب‌گیری شده، مواد مغذیِ ذرتِ خام در هر ۱۰۰ گرم متراکم‌تر از ذرتِ تازه است -دقیقاً مثلِ فرقِ میوه‌یِ خشک با میوه‌یِ تازه. فیبر، نیاسین (ویتامینِ B3) و منیزیم در این دانه‌یِ خشک به‌مراتب غلیظ‌تر از دانه‌یِ تازه و آبدار حس می‌شوند، چون بخشِ زیادیِ وزنِ ذرتِ تازه فقط آب است.

ارزشِ غذایی هر ۱۰۰ گرم دانه‌یِ خشکِ ذرت

چرا نگهداریِ ذرتِ خام با آجیلِ روغنی مثلِ گردو یا بادام فرق دارد؟

ذرتِ خشک، برخلافِ آجیلِ روغنی، ترشیدگی یا بو‌ی روغن نمی‌گیرد؛ خطرِ اصلی‌اش رطوبت است. اگر دانه‌ها در هوایِ مرطوب نگه داشته شوند، ممکن است رطوبت جذب کنند و مستعدِ کپک یا حمله‌یِ حشرات شوند. بهترین نگهداری، ظرفِ دربسته در جایِ خنک و کاملاً خشک است؛ در همین شرایط، ذرتِ خام ماه‌ها بدونِ افتِ کیفیت می‌ماند.

پرسش‌های پیش از خرید