چای سبز جاسمین

چای سبزِ جاسمینِ دشت‌زاد، چایِ سبزِ چینی را با گلِ تازه‌ی یاس معطر می‌کند؛ روشی که در فوجیانِ چین قرن‌ها قدمت دارد. عطرِ یاس در این محصول از خودِ گل گرفته شده، نه از اسانسِ افزوده.

معطرسازیِ واقعیِ چای با گلِ یاس چطور انجام می‌شود؟

غنچه‌های یاس عصر برداشت می‌شوند و اجازه می‌دهند شب باز شوند، همان زمانی که رایحه‌شان به اوج می‌رسد. بعد، این غنچه‌ها را لایه‌لایه با برگِ چای می‌چینند؛ گرمایی که از این توده تولید می‌شود، طیِ چند ساعت رایحه‌ی گل را به برگِ چای منتقل می‌کند. برایِ چای‌های درجه‌بالا، همین چرخه تا چند بار تکرار می‌شود تا عطر کاملاً در برگ بنشیند. این فرآیند زمان‌بر است، برایِ همین چای جاسمینِ اصیل معمولاً از چای‌های ارزان‌قیمتِ اسانس‌زده گران‌تر تمام می‌شود.

فوجو، خاستگاهِ شناخته‌شده‌ی چای جاسمین

سنتِ معطرسازیِ چای با گل به دورانِ سلسله‌ی سونگ در استانِ گوانگ‌دونگ برمی‌گردد؛ ولی از دورانِ چینگ به بعد، شهرِ فوجو در استانِ فوجیان به‌عنوانِ مرکزِ اصلیِ این کار شناخته شد. چایِ پایه‌ی این محصول از همان سنتِ چینیِ چای‌سازی می‌آید که در چند نسلِ باغ‌دار به ارث رسیده است.

مشخصات

عطرِ طبیعیِ یاس را از اسانسِ مصنوعی چطور تشخیص دهیم؟

عطرِ واقعیِ یاس ملایم است و کم‌کم در فضا پخش می‌شود، نه بویی تند که از همان بازکردنِ درِ بسته بزند به مشام. رنگِ دم‌کرده هم باید سبزِ روشن و شفاف بماند، نه کدر. اگر چایی بویِ گلابیِ غلیظ یا شیرینیِ مصنوعی می‌دهد، احتمالاً با اسانس تقویت شده، نه با گلِ واقعی.

پایه‌ی این چای چه نوع چایِ سبزی است؟

برایِ معطرسازی با یاس، معمولاً از چای‌های سبزِ گلوله‌ای و فشرده استفاده می‌شود؛ همین شکلِ فشرده به برگ کمک می‌کند رایحه‌ی گل را در طولِ چند چرخه‌ی معطرسازی بهتر جذب کند. دشت‌زاد نسخه‌ی مستقلِ همین سبک را هم دارد: چای سبز ساچمه‌ای چین، بدونِ عطرِ افزوده، برایِ کسی که طعمِ خالصِ برگ را می‌خواهد.

دم‌آوری چایِ جاسمین

آب را تا ۸۰ درجه‌ی سانتی‌گراد گرم کنید و یک قاشقِ چای‌خوری برایِ هر فنجان بریزید. دو تا سه دقیقه دم بگذارید؛ زمانِ بیشتر، طعمِ گل را زیرِ تلخیِ برگ پنهان می‌کند. همان برگ‌ها را می‌شود دو تا سه بارِ دیگر هم دم کرد، هر بار با رایحه‌ای کمی سبک‌تر.

پرسش‌های پیش از خرید